با توجه به اینکه عده کثیری از شرکت کنندگان در مسابقات از دانشجویان هستند،و ایام انتخاب شده از سوی عزیزان دقیقا مصادف با زمان برگزاری امتحانات میانترم دانشگاه هاست،به نظر میرسد که انتخاب زمان برگزاری میتواند دقیق تر انجام پذیرد.

همچنین در ماه های آذر و دی هوا رو به سردی است و این خود باعث مشکلاتی در رفت و آمد،وجود خطرات جاده،برودت هوا و ... میگردد. 

استان گیلان با توجه به شرایط آب و هوایی در این ایام اصلا مناسب برگزاری چنین مسابقاتی نبود.به طور مثال ۳ روز از روزهای مسابقه با بارش بی وقفه باران همراه بود که متسابقین را مجبور به تهیه چتر و ... نمود و عملا کسی قادر به لذت از محیط و آب و هوای زیبای رشت نشد !!! برگزاری کسابقات آتی در استان های مرکزی و جنوبی کشور  پیشنهاد میگردد.

تدارکات و مسئولان هماهنگی

این دوره با بی نظمی خاصی در مورد تدارکات و پذیرایی و همچنین مسئولان هماهنگی جهت هدایت متسابقین همراه بود.مثلا دوستان شرکت کننده برای تهیه چای در آن هوای سرد مجبور بودند با هزینه شخصی به بوفه مراجعه کنند !!!

مهمترین انتقاد  

متاسفانه این دوره از مسابقات در مکانی انجام شد که مردم عادی به علت مسائل حراستی مجتمع زیباکنار رشت،حق ورود نداشتند.این در حالیست که گروه های تواشیح تمام مشقت و سختی ساخت آهنگ و تمرین و تنظیم کار را برای جذب این مخاطبان ( که شاید به عللی از این فضاهای قرآنی دور هستند ) به جان و دل میخرند.

گرچه دعوت و انتقال قرآنیان استان گیلان به سالن مسابقات خالی از حسن و فایده نبود ولی وظیفه ما درقبال کسانی که با قرآن انس کمتری دارند،چندین برابر است.باید تدبیری اندیشیده شود که منجر به جذب این قسم از مخاطبان گردد ( که یقینا بار تبلیغی و ارزشی فراوانی خواهد داشت )

بدین وسیله و از طرف اعضای گروه، کسب این عنوان را به ایشان و خانواده محترمشان تبریک عرض نموده و از خداوند متعال موفقیت بیشتر این عزیز را درمسابقات پیش رو مسئلت داریم.

بدین وسیله، این موفقیت شایسته را از طرف اعضای گروه به ایشان و خانواده محترمشان تبریک عرض نموده و موفقیت های بیشتر را برای ایشان از درگاه ایزد منان خواستاریم.

در مسابقات امسال علاوه بر نکات مثبت موجود (برگزاری در استان گیلان، برپایی محافل انس با قرآن با حضور گروه ها و ... که البته در حاشیه امور اصلی قرار می گیرند)، نکات منفی تأثیر گذاری نیز وجود داشت که سعی در توضیح و شرح آن داریم.

۱) بخش داوری: در این دوره از مسابقات ضعف قابل تأملی در ترکیب داوری مشاهده شد که خود باعث بر هم خوردن نتایج گردید. متأسفانه مشاهده گردید که استاد بزرگوار، جناب آقای شاه میوه (که به حق از پیشکوتان و عالمان تواشیح کشور هستند) در حاشیه داوری قرار گرفتند و از اساتیدی همچون جناب آقای لطفی نیا، استاد بزرگوار قرآن کریم در عرصه ی تلاوت، در داوری بخش لحن استفاده گردید (به بهانه میزبانی) که متأسفانه ایشان هیچ تجربه ای در زمینه ی تواشیح و تواشیح خوانی ندارند!!! به عنوان مثال، یکی از گروه های ۱-۳ این دوره، در لیست نمرات استاد دغاغـله (از موشحین باسابقه و پیشکسوت و سرپرست گروه تواشیـح بین المللی ثقلین خوزستان) در جایگاه نهم قرار می گیرد، در حالی که در لیست استاد لطفی نیا رتبه ۱ یا ۲ را کسب می کند!!! و در نهایت نیز این گروه به همان جایگاه لحنی ۲ در کل دست می یابد که همچنان موجب تحیر متسابقین است! این گفته ی یکی از داوران این دوره از مسابقات است که ناخواسته در جمع معترضین به زبان آورد!!!

در بخش «صوت» شاهد ظهور استادی جدید در حوزه ی قرآنی کشور، به نام آقای جاودان بودیم که در واقع برای نخستین بار بود که توفیق زیارت ایشان به متسابقین قرآنی کشور دست می داد! ظاهرا ایشان اولین میدان کسب تجربه ی خود را، مسابقـات تـواشیـح مرحله کـشوری یـافتند!!! که به حق میـدانی بس کوبنـده و پر مشقت است. این در حالی است که اساتید باتجربه ی داوری این حوزه هم نیاز به هوشیاری کامل و تمرکز کافی برای داوری دارند تا بتوانند قضاوت عادلانه و کم اشتباهی داشته باشند. ظاهرا زحمات یکساله گروهها با میدان دادن به اینچنین داورانی، بازیچه قرار گرفته است!!!

اما در بخش «متن و ادا» از استاد حاج اسماعیلی استفاده شد که ایشان نیز (همانند اتفاقی که در مورد استاد گرامی آقای لطفی نیا رخ داد) در حوزه وقف و ابتدای قرآن کریم صاحب نظر هستند و تخصصی در بخش اشعار عربی ندارند.

همان طور که می دانیم، مباحث تخصصی شعر عرب بسیار با مباحث مربوط به وقف و ابتدا و همچنین اعلال و تحلیل صرفی متفاوت است. گاهی در اشعار برای زیبایی هر چه بیشتر کارهایی اتجام می شود که در ظاهر با برخی قواعد مدون ادبیات عرب در تناقض است. در شعر، مبحثی تحت عنوان «اختیارات شاعری» وجود دارد که در حقیقت به شاعر این اختیار را می دهد که در مواردی برای زیباتر شدن شعر از برخی قواعد دستوری زبان عدول کرده و به عبارت دیگر قواعد مربوط به مباحث تخصصی شعر نظیر عروض و قافیه را به قواعد دستوری زبان ترجیح دهد. چنین موضوعی در اشعار فارسی نیز به روشنی وجود دارد و البته اختیارات شاعری در شعر عرب بسیار بیشتر از شعر فارسی است. حال سؤال اینجاست که با وجود اساتید و ادبای بزرگواری همچون استاد حاج عباس حزباوی (که به حق از مفاخر شعر و ادبیات عرب کشور و از شعرای بزرگ عرب هستند) چرا از اساتیدی استفاده می شود که عامل به وجود آمدن چنین حرف و حدیث هایی در مسابقات هستند؟؟؟

ادامه دارد...

همانطور که در پست قبل در جریان قرار گرفتید، گروه تواشیح شمیم بهشت در حال آماده شدن جهت شرکت در مرحله کشوری مسابقات اوقاف و امور خیریه می باشد.

کار در حال تمرین، کاری است با موضوع انفاق اهل بیت (علیهم السلام) که تا بحال حدود ۱۰۰ ساعت صرف آهنگ سازی، تنظیم و تمرین آن شده است.

عکس هایی که در زیر ملاحظه می فرمایید، مربوط است به تمرین امروز ما.

لازم به ذکر است که گروه تواشیح شمیم بهشت، با ارائه کاری با موضوع (( نفاق اهل بیت)) افتخار نمایندگی استان مازندران را در این مسابقات خواهد داشت.

از همه خوانندگان عزیز جهت کسب موفقیت در این مسابقات التماس دعا داریم.